crear un marco para lo "DESCONOCIDO"

  Me pregunto cómo se crea un marco para que aconteza lo desconocido...Se me ocurre empezar a pensar en un idioma que no conoces... Un día le pregunté a una ciega cómo veía y me respondió que me imaginara cómo vería un codo.
  Quizás empezando por no hacer nada.

ESTOY PROTEGIDO

( David )

Eu son Xemeo

  Lein fai uns días que os xemeos nunha etapa da vida, nao conseguen distinguir se son dous, nao reconhecen ao outro...nin a si mesmos como individuos...
  É algo que nao consigo explicar con palabras, me estremece... e Sinto que vivo con elo toda a vida, sim eu son xemeo e os primeiros recordos que tenho suponho que nao son os do meu corpo e incluso os de outro corpo, senón o contacto...
 ¿ Esto me fai ficar cheio de preguntas?
 E como si eu non fora eu , ou puidera ser outra persoa.
 Ou como si eu fora invisible aos olhos das persoas
 ¿ Me incomoda que me miren ?
 ¿ Intento facer que me miren para existir ?
 ¿ Eu nao son sen que me miren ?
 ¿ Se eu nao reconhezo ao outro como outro  , nen a mim mesmo ... que e o que reconhezo? ¿ Os objectos, a manipulación, a vida que hai "entre" dois ?
  ¿Aceito esto e de que manera me afecta na minha vida, no que fago , onde moro ?
  ¿ Mesmo tenho que aceitar ou posso jogar a olvidarme de mim?
  ¿ O fato de ser xemeo , vai sempre comigo ? ¿ Cómo afecta este fato na hora de relacionarme, de entender a sociedade ?
  ¿Que e o que eu podo facer con esto ? ¿Podo facer algo?
  ¿ Podemos facer algo entendéndonos a nos mesmos?

EU SON DAVID
EU SON ANDRÉ
EU SON BRUNO
EU SON CARLOS
EU SON CARLA
EU SON SILVIA
EU SON MARCOS
EU SON MARÍA
         ...